Çilek Meyvesinin Faydaları Ve Zararları Nelerdir? Hakkında Bilgi

Çilek Meyvesinin Faydaları Ve Zararları Nelerdir Hakkında BilgiGülgiller (Rosaceae) familyasından Fragaria cinsinin içerdiği sekiz türe ve yenebilir meyvelerine verilen ad. Anayurdu kuzeyyarım kürenin ılıman bölgeleri olmakla birlikte güney yarıkürede de geniş ölçüde tarımı yapılır. Alçak boylu otsu bir bitki olan çileğin saçak kök sisteminin hemen üstünde yer alan taç bölümünden taban yaprakları çıkar. Yapraklar, tüylü ve kenarları testere dişli üç yaprakçıktan oluşur. Genellikle beyaz renkli olan çiçekleri yaprakların koltuğundan çıkan ince saplar üstünde küçük salkımlar oluşturur. Çilek bir C vitamini ve vücudu temizleyen doğal şeker kaynağıdır.

Çilekte kanı güçlendiren potasyum ve demir oranı yüksektir. içerdiği sodyum ise çileği sinirlere iyi gelen, insanların sağlıklı kalmasını sağlayan değerli bir tonik yapar ki, gençlik meyvesi olarak kabul edilmesinin nedeni budur. Çilek ayrıca sigara dumanında bulunan kanserojen PAH’nin zararlı etkilerini azaltan ellagik asit içerir. Yaprak ve kökle hazırlanan çilek çayı çok faydalıdır. Kök demlemesi içildikten sonra idrara kırmızımsı bir renk verir. Bağırsaklardan tembellik çekenlere, karaciğer hastalarına, romatizmalılara, kansızlık çekenlere, gut hastalarına, sinirleri bozuk olanlara, hastalıklardan sonra toparlanma dönemine giren insanlara faydalıdır; çünkü çilek içindeki demir, fosfor, kalsiyum ve dişlerin beyazlatılmasında etkin olan bromla vücudun gereksindiği kayıpları giderir.

Tarımı yapılan iri meyveli çilek 18. yy’da Avrupa’da ortaya çıkmıştır. 19. yy’da ise pekçok ülke kendi koşullarına uygun çilek çeşitleri geliştirmiştir. Çilek çok çeşitli topraklar ve koşullarda yetiştirilebilir ve başka tarım ürünlerine göre daha az gübre gerektirir. Kuraklığa dayanıksız olduğu için, nem tutan topraklar ya da iyi bir sulama gereklidir. Ertesi yıl ürün alınacak bitkiler, sonbaharın başında dikilir. Eğer kışın ya da baharda dikilirse, ilk yıl ürünün zayıflamasını önlemek için, bitkilerin çiçekleri koparılmalıdır. Bitkiler genellikle 1 ila 4 yıl tarlada tutulur. Yatay sürgünler koparılarak bitkiden ayrılır ya da birkaçı bitkinin çevresine sarılır.

Kışların sert geçtiği yerlerde çileğin bahar geldiğinde soğuktan etkilenmemesi için üzeri kuru yapraklarla örtülür. Çilek, çabuk bozulabilme özelliği ve hasadının makineyle yapılamaması nedeniyle, tüketim merkezlerinin ya da çileği işleyecek tesislerin yakınında yetiştirilir. Doğrudan küçük sepetlere toplanır ve pazarlanmak üzere paketlenir. Bursa Uludağ çileği, yurdumuzda tanınmış çilek türleri içinde en çok bilineni olup bu türün daha çok ilkbaharda tarımı yapılır. Türkiye ve Avrupa florasında en yaygın olan çilek türleri; Fragaria moschata, Fragaria vesca, Fragaria viridis’dir.


Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.